KAYIP ÖMÜRLER

           Sıradan bir hayatım olsun istemedim hiç, sıradan hayatları evini, işini, ailesini kendine görev edinmiş hep olması gerekenlerle yaşayan, kendine ne istediğini bile sormamış hayatlar yaşanmamış kayıp ömürlerdir  benim için. Hayat bize bir armağan, bağışlanmış bir ömür ve ne zaman son bulacağını bilmediğin için heyecanlı bir yolculuk... Her duygusunu içinde barındıran bazen çözmek için seni kıvrandıran bazen de sadece seyrettiğin bir manzara, bazen tanıksın bazen sanık bazen yargılayan bazen yargılanan bazen çığlık çığlığa sevinç bazen bir deniz kadar uçsuz bucaksız bir boşluk. Bazen neden buradayım bazen neden olmayayım kalbimizle beynimizin terazisini dengede tutmak için buradayız aslında ne sen eksiksin hayat ne ben fazla ...

       

           Kimseye torpili geçmeyen bu dünyanın düzenini ne kadar bozmaya çalışsak da, dışarıdan hepimiz farklı da görünsek duygular hep aynıdır. Özlemek, acı çekmek, gülmek, sevinmek, heyecanlanmak, kırılmak, darılmak, sahiplenmek.... Sadece yaşama şekli döngünün dışındaysa döner başın. Aslında çok basittir mantığı dengenin ''ERDEM SAHİBİ OLMAK''

           Şöyle alıcı gözüyle dönüp baktığında kendinden başlayarak görebildiğin her şeye kadar yaratılmış onca güzellik akıp giden zaman sadece senin tekeline senin aklına bırakılmış durumda sadece sen olduğun için var olan onca imkan.  Ruhunda, yüreğinde öğrenmek için hissetmeli, düşünmeli, anlamalısın kendini bulmanın yolu dünyayı sevmekle başlar. O zaman geldiğinde kendine ne istediğini sormazsın çünkü biliyorsundur dünyevi şeylerin yarattığı güçler bedenlerimiz gibi geçicidir.