IŞIĞINDA KAYBOLANLAR

    O gece kendi ışığını aramaya çıkacaktı. Belirlediği haritada yapılması gerekenlerin durak noktaları belliydi.Her yerin ve her rengin farklı anlamı vardı. Gücüyle zaaflarının savaşı acımasızdı. Her zaman galip gelen gücü bu sefer onu en zayıf yerinden yakalamıştı. Hissettiğini anlamakta zorlanıyor, korkuyla karışık bir pişmanlık yaşıyordu. Kendisiyle vedalaşma zamanı gelmişti.
    Uzun bir süre yürüdü Yıldız; ıssız, ağaçlı, göl kenarı bir yere geldi. Dizlerinin üzerine oturdu ve gözlerini karanlıktaki ışığa dikerek '' geldim işte '' dedi. ''Gel '' dedi bir ses, Yıldız yavaşça girdi suya, gözden kaybolana kadar yürüdü. Aslında bitti sanıldığı yerde başladı  hikayesi.

ÇIĞLIK

çığlığım sessizliğimde boğuldu bir sabah nedensiz,


geçer dedim kalmaz tazeliği,
yaranın yerine göre telafisinin değiştiğini unutmuşum.

 dayandığım dağların naifliği ruhumda, sonsuz kabullenmenin tesellisi
ne geri sarar pişmanlıkları ne şans tanır yeniden yaşamaya.

hele de suçluluk denen ucu kanlı bıçak oyar yüreği tam da en sızlayan yerinden
ne dönebilirsin artık
ne gidebilir
bir yanın eksildi işte hasarlı kaldı duyular.

BEN GİBİ SEN GİBİ BİZ GİBİ

        Evlat edinmek üzerine konuşuyorduk. Kendi canından olmayana yapacağın fedakarlığın  daha fazla olacağına ve çok özverili davransan bile,  hüsranla sonuçlanabileceği olasılığının daha fazla olduğuna inanıyordu. Hatta buna hassasiyet, hassas düşünme diyordu. Bana göreyse bu verdiğin emeği alamama korkusuydu.

VİCDAN

       Bildik bileli dünya toprakları üzerinde kan dökülüyor. Siyah beyaz, gece gündüz, iyi kötü, vicdanlı vicdansız, duyarlı duyarsız, aptal zeki... Bir sürü insan var oldu ve gitti. Yenileri geliyor ve hala birileri gidiyor. Çok şey gelişti ilk insandan bu yana kat kat binalar, uçaklar, telefonlar, bilgisayarlar yeni çağ uzay çağı.