DUA

                Mucizesinin büyüdüğü o toprakta bir boşluğu kalmalı insanın sığınağı olmalı ,  bir dileği belki her şeyden önemli her şeyinden önemsiz.  Başını kaldırdığında görebildiğin en uzak yüksekliğe orada ne varsa , ne kadarı geçerse  misafirhanesinden, belki bi dua yeter,  anlamı ardında gizli o sonsuz boşluğa. Hesapsız, şartsız, koşulsuz sadece dua et hissedebildiğin ve içinden konuşabildiğin için.

               Öyle kıymetlisin ki bilmediğin, düşünemediğin her hata ve günah için affedilmeli yeniden tazelenmeli, yoksa nasıl çıkar gece kuytu karanlığından nasıl döner sarı yaprak kuru daldaki çiçeğe sen yine bak görebildiğin en yükseğe dua et.

              O gece sen çarpıp çıktın kapıyı bense ardından açıp tekrar kapattım, bir güç oyununun zaferle sonuçlanmasını beklemenin aptallığı. Kendinden parçalar koparıp bırakıp gitmek kadar anlamsız o kapı. İçeride kalanla dışarıda kalanın ortak noktası bazı soruları sormana neden oluyorsa cevabı olduğun yerde aramalısın geleceğe gidebilmenin tek yolu. Gördüklerini anlayabilmen için düşünmen gerekiyor. Ama o an hissettiğin öfkeye bulanmış koca bir boşluk, sevinçlerinin boğulduğu dibi görünmeyen bulanık su, bir sonraki anın sakladığı gizemin şimdiki zamanla buluşuncaya kadarki sancısı. Sen aşk de ben dua.