SEYRÜSEFER

Yarından umutlanma
yanan gemilerin ateşini
ışıldak sanır kıyıdan bakanlar
mutluluk payından feragat eder
aşkı sonraya bırakanlar.



Elini koy göğsünün merhametine
sevda sığar mı bilinmeze
bin hikayeyi devirse de
devleşemediyse içinde kıymet
yaşamak deme ezberine.

Benden gelir geçer serinliği
biraz üşütür ürperir sevincim
ne zaman yağmur olur yağar
ben yeniden filizlenirim.

Hesabını görmüş kaderle vebal
gündüzüne geceyi değişeni karalamış
rüya demiş ulak gördüklerine
uyanmaya sebepleri çoğalmış.

Benimle değil derdin
borcun kalmış sözüne
akışına bıraktığın suların kiri, tozu
perde olmuş gözlerine.

Uzak dünya yolculuğu bu
iki hayatın buluşma noktası
gel gitlerinde kaybolur ararsın
peşi sıra sürüklendiğin kalp yarısı mı?

Bir seyrüseferde ruhlar bir bilinmezde
ne zaman kalır ne yerin önemi
aşk, kara deliğinden bulur mert yüreğini
engebeli bile olsa da
bin ömürlük yeter hissi.