Aklındaki tüm sorular, kalbinin yolunu bulabilmen için bir anahtardır aslında. Aklıma yine sorular düşüyor, kendini sonbaharın büyüsüne teslim etmiş havalarda
. Uğurlamaların tamamlandığı, karşılamaların hazırlandığı mevsim en sevdiğim. Kokusu ne içini kavuruyor ne de donduruyor. Yüreği garip bir ürperti kaplıyor tıpkı farkındalık gibi. Farkına vararak yaşamak gibi, her şeyi var oluşuyla anlam yüklemeden kabullenmek; yalnızlığınla bütünleşmek, eğlenmek, dertleşmek, yetinmek gibi. Değiştirebileceklerini değiştirmek, değiştiremediklerini özgürleştirmek gibi. Daha az takılmak, ayrıntılarda kaybolmadan tüm yolları ezbere almak; yağmur gibi, yaprak gibi savrulmak anlarda. Şarkı söylemek mesela avaz avaz sesin kısılırcasına, dans etmek yalın ayak, ruhunu çırılçıplak bırakmak gibi. Tüm o cazibesine kapıldığın kavgaların yersiz ve gereksiz olduğunu bilmek gibi. Ne olduğundan çok ne hissettiğinle ilgilenmek, biz olmadan önce ben olabilmek, suyla beraber akmayı başarabilmek gibi. Eskinin hüzünleriyle yeninin hayallerinin kesişmesi gibi. Mucizelerin habercisi sonbahar hoş geldin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder