'' yüzölçümü olmayan bir kalbim var benim ''

        Telefonun ucundaki sese hasretle sarılan ellerim var benim,
         kilometreleri bir dakika da giden ayaklarım,
         bir bedene sığmış kalabalığım,
         cır cır böceklerinin vebalini taşıdığım bir hayat.
 



         Sihirli aynalardan geçerim bir gülümsemeyle,gün batımının kızılıyla yazdığım cümlelerim
         okyanusun derinliğinde büyüttüğüm gelincik çiçeklerim,
         her anımdır ezberim, bir daha geri sarmadığım.


        Yağmurla konuşan dillerim var benim,
         yaşanmışların çizdiği yüzüm,
         sırlarına ortak olduğum hüzün,
         kötülüklerinden arınmış niyetlerim.



        Güneşi görünce kaybolan ama içine akmayan gözyaşlarım,
        bir melodide ürperen tüylerim,
        gökten yazılanın her yazgısındaki yokluğu kucaklayarak karşılayan sevincim,
        bulutlarla masalsı dedelere dönüştürdüğüm sabrımın haresi başımda.

       Gelip geçiciliğine emanet heveslerim,
       yaşarken ölüm yok diyen cesaretim,
       doğruya yakınlığıma inkarcı günahlarım,
       kendine emanet benliğim.

        Vicdanımın güvencesinde sebeplerim, merak etmeyin,
        sevip karşılık beklemediğim herkesin gönlü rahat olsun,
        yüzölçümü olmayan bir kalbim var benim.



       Alacaklarımın dalgınlığı; iyimserliğim, şükürlerim,
       dolduramadığım her boşluğu gezinir muhabbetim,
       bilmeye, öğrenmeye aç bu nefes
       her nefes hediye,
       dillendirmediklerim, çekindiklerim,
       içimdeki o ses ışığım,
       ışığınız varsa algılayabildiğiniz, karanlığınızdaki ben değilim.