YENİ GÜN

       Her yeni gün muhtaç, bir diğer güne
       hikayesiyle örtüşmeye,
       rüyaların kefesi farklı büyüklükte.

       Neleri aldım, neler yarım kaldı, neler eksik,
       arsızlığın, doyumsuzluğun salyası yüzlerde,
       sarmaşıkların daha da karışırmış derinleştikçe,
       kalenin duvarları görünmez
       ne kadar uzak artık sahilde.


      Veda vakti değil belki kalabalıkların dağıldı sadece,
       belki kayan yıldızları göremiyorsun,
       asla sahibi olamadığın bir yaşamı sürdürmenin yorgunluğu,
       o son hüzünde nafile.
     
       Ne çok birikmiş anılar,
       neler çıkmış içinden ziyanlığın,
       misafir ettiklerin, yolu düşenler, hiç gitmeyenler,
       tomurcuk kadar taze, sözcükler kadar eski.

       Nihayeti tutmamış bir ömrün hesabını vereceğiz kendimize,
       ödenmiş bedeller üzerinden ağır ilerleyecek,
       sonra yine gün dönecek geceye,
       gizemini çözdüm sanacaksın her şey aynı ilerleyecek,
       senin için değil ama seninle.