AMA'SIZ

           


           Öyle bulanmış ki gözlerin tutkunun tozuyla, aksine doğru bir yolda ilerlediğinin farkında bile değilsin. Bir dursan,  bi ıslansa gözlerin yağmurda, kendinle açtığın mesafe kapanacak, sesin yankısını bulacak karanlıkta.



           Gel bir dinlen soluklan, gel hesabını yapalım, yazalım alt alta,
           kaçırdıklarımızı,
           ıskaladıklarımızı,
           farkına varamadıklarımızın hepsini tek tek yazalım, sonra da
           kıymet bildiklerimizi,
           kaybetmek istemediklerimizi,
           aitlik duygusu hissettiklerimizi yazalım.


          Arayıp da  bulamadığın, izini sürdüğün ne varsa bulmak için çıkalım yola, ümitsizliğe düşmeden, inanarak, içindeki o ufacık umuda sığınarak...
          Yürüdükçe hafiflesin ayaklarımızdaki yükler, belki biraz da hızlanmalı adımlar. Bilinmeyen bir yerden bilinmeyene doğru yol alırken kaderinin aynası olur düşüncelerin, düşündüklerimiz iç sesimizle dertleşir.
           Almak istediğimiz her şeyi verebilecek gücü hissedene kadar yürümeliyiz... Ve neye değiştirdiysek hayatı ilk ondan vazgeçerek, ama'sız, yalansız, yarınsız kazanılmış kayıplarımızla yürümeliyiz...